Nog meer songteksten

 

Nu speel je met mij een duivels spel - hier op het strand

Ik wil je niet, ik wil je wel, je leidt mijn hand

naar de plekken waar 'k alleen van dromen kon

een droom die uitkomt in de zomerzon

wordt zomaar werkelijkheid

 

Ik streel het zand uit je haar

en zoen het zout van je huid

Ik smoor je lach in mijn mond

adem je in en uit

 

Lalalalalalala............

 

Nu vergeet ik alles om me heen - ik laat me gaan

Je ogen waar ik in verdween moedigen me aan

Naar je mooie lijf waar ik zo naar verlang

en langs jouw wangen schuurt heel zacht mijn wang

met grote tederheid

 

Ik streel het zand uit je haar

en zoen het zout van je huid

Ik smoor je lach in mijn mond

adem je in en uit

 

Lalalalalalala......

 

Nu weet ik de dag duurt nog heel lang - met jou aan zee

Fluister in mijn oor mijn naam en neem me met je mee

Naar een wereld waarin alles mag en kan

ik sluit mijn ogen en geniet ervan

en ik vergeet de tijd

 

Ik streel het zand uit je haar

en zoen het zout van je huid

Ik smoor je lach in mijn mond

adem je in en uit

 

Lalalalalalala.......

 

Adem je in en uit

 

(Cover-filmpje, iets anders vond ik niet op Youtube!)

 

Oorspronkelijke tekst en muziek: Maxime le Forestier - Le Juge et La Blonde

 

Ik had het nooit gedacht dat ik je weer zou zien

Zou het toeval bestaan dat nu speelt met ons leven

Het dwingt ons stil te staan, al is het maar heel even

Ja, dat ik alles nog weet

 

Ik lach ondanks mezelf, kijk je alleen maar aan

Al die tijd, dag na dag en na zovele jaren

Ach ik herken je direct, zelfs met je grijze haren

Ja, dat ik alles nog weet, alles nog weet

 

Getrouwd? Ik? Hou toch op, het was mij om het even

Frank en vrij past bij mij, en echt geloof me maar

Ik heb haar nooit ontmoet, de liefde van mijn leven

Kom drink nu wat met mij, en vertel me over jou

 

Hee wat doe je zoal? Ben je rijk en voldaan?

Leef j'alleen in Parijs? En hoe staat het met het huwelijk

Zeg nou zelf - dat gedoe met je ouders was gruwelijk

Ja, dat ik alles nog weet

 

Wie had het ooit gedacht, ik was er niet op uit

Maar dat ik dankzij het lot jou nu terug heb gevonden

Ik dacht dat alles sterft maar tijd heelt alle wonden

Ja, dat ik alles nog weet

 

Ik heb geen woorden meer, het wordt me nu te veel

Mijn arme hoofd loopt om, tolt van herinneringen

Wat is geweest komt terug, de duizend goede dingen

Ja, dat ik alles nog weet

 

In die tijd toen ik jong en met mijn hart in gevecht was

Had jouw vader met jou een totaal ander plan

Maakt' onze liefde kapot want hij vond dat die slecht was

Zocht toen voor jou een man die beter past bij hem

 

Ik heb je vaak gezocht maar je hield je verstopt

Ik schreef je duizend keer, dat heb je nooit geweten

Het heeft heel lang geduurd voor ik je kon vergeten

Ja, dat ik alles nog weet

 

Het is de hoogste tijd en het cafe gaat dicht

Kom ga nu met me mee, met machteloze kussen

Naar 'ooit' en 'als' en alle hoop daartussen

Ja, dat ik alles nog weet

 

In elk seizoen hebben we elkaar liefgehad

De kou van herfst en sneeuw - ach wat kon het ons schelen

We blijven eeuwig jong als we de lente delen

Ja, dat ik alles nog weet

 

Dat jij hier naast me zit, zo zonder bezwaren

'k Voel me anders opeens, het is alsof ik zweef

Verlangend denk ik terug aan onze jonge jaren

De zoete droom van toen maakt dat ik nu pas leef

 

Ik zou zo graag - als jij dat wilt - zonder moeten en dwang

Even terug in de tijd, naar toen we samen waren

Een verlangen naar ooit, onbekommerde jaren

Als jij ook alles nog weet

Zoals ik - ik die ook alles nog weet

Ja, alles nog weet, alles

 

 

 

 

 

 

Als het leven even tegen zit

het geluk je uit je handen glipt

en het niet uitmaakt of je vloekt of bidt

dan ben ik er voor jou

 

Als je hart in duizend stukken ligt

en alle deuren vallen voor je dicht

je voor je ergste angsten bent gezwicht

dan ben ik er voor jou

 

Ik weet niet goed hoe ik je troosten kan

maar 'k sla mijn armen om je heen

En in die woordenloosheid weet je dan:

je staat in je ellende niet alleen

 

Als je valt en niet meer op wilt staan

omdat het allemaal is misgegaan

pak dan een glas en schuif maar bij me aan

dan ben ik er voor jou

 

Ik vind het bijna niet om aan te zien

je diepe wanhoop en je spijt

Ik droog je tranen en wie weet, misschien

is alles binnenkort verleden tijd

 

Soms weet je niet goed waar je het zoeken moet

als er een storm in je gedachten woedt

die je alleen maar aldoor huilen doet

dan ben ik er voor jou

dan ben ik er voor jou

 

 

 

Je moet de kunst verstaan

te blijven lachen

als je het ergste hebt gehad

En je het ergste moet verwachten

de tranen op je levenspad

 

Je moet de kunst verstaan

wat ook gebeuren zal

om dan met opgeheven hoofd

En ondanks niets en niemendal

Op weg naar waar je in gelooft

 

Het noodlot lacht ons uit

en toont ons het gemis

Van geluk verloren in verdriet

Je moet de kunst verstaan

in deze droefenis

Maar hoe dat moet - ik weet het niet

 

Je moet de kunst verstaan

om heel stil weg te gaan

wanneer het over is en uit

En dan niet met de deuren slaan

maar weggaan zonder een geluid

 

Je moet de kunst verstaan

hoe je de pijn verbijt

terwijl je zegt dat het wel gaat

Verlangend naar die woordenstrijd

toen liefde werd verward met haat

 

Je moet de kunst verstaan

zonder gezichtsverlies

en doof voor een te vroeg gestorven hart

Je moet de kunst verstaan

te bevriezen

maar hoe dat moet - ik weet het niet

 

Want ik, ik kan het niet

De kunst verstaan

maar hoe - ik weet het niet

 

Tekst en muziek: Charles Aznavour

 

 

Nog blauwer dan 't hemelste blauw

zijn die ogen van jou

blauwer zelfs dan de kou

 

Nog blonder dan 't blond van saffraan

glanst je haar in de maan

blonder zelfs dan het graan

 

Nog zoeter dan d'adem van God

klinkt je zucht van genot

zoeter zelfs dan compote

 

Nog dieper dan 't diepst van de zee

is de liefde van ons twee

dieper dan elk cliche

 

Nog blauwer dan 't hemelste blauw

zijn die ogen van jou

blauwer zelfs dan de kou

 

Als je mij op een dag toch verlaat

als je dan gaat

Ben ik wat me het liefste is kwijt

dan stopt de tijd

 

Nog grijzer dan 't grijs van grafiet

Grijzer wordt het dan niet

zelfs niet als het buiten giet

 

Nog zwarter dan middernachtzwart

is mijn rusteloze hart

dat me sloopt en verwart

 

Nog leger is mijn bed zonder jou

hoe moet ik verder nou

jij bent alles wat ik wou

 

Nog langer dan liefdesverdriet

ligt er hoop in 't verschiet

het is alles of niets

 

Nog grijzer dan 't grijs van grafiet

grijzer wordt het dan niet

zelfs niet als het buiten giet

 

Ik snap best dat je liever vergeet

wat je nu weet

Maar waarom zou je het moeilijker zien

dan het is misschien

 

Nog blauwer dan 't hemelste blauw

zijn die ogen van jou

blauwer zelfs dan de kou

 

Nog blonder dan 't blond van saffraan

glanst je haar in de maan

blonder zelfs dan het graan

 

Nog zoeter dan d'adem van God

klinkt je zucht van genot

zoeter nog dan compote

 

Nog blauwer dan 't hemelste blauw

ik zie alleen onze droom

in die ogen van jou

 

Oorspronkelijke tekst & muziek: Charles Aznavour

 

Ik wil je stem zacht in mijn oor

ik wil je ogen in mijn ogen

en koude handen van de wind

 

Ik wil de pijn van houden van

die mij doet branden van verlangen

ik wil je lippen op mijn wangen

ik wil dat je me zoekt en vindt

 

Ik wil de onrust in mijn hart

en bloed dat wild kolkt in mijn aderen

Een streling die me zo verwart

en een scheut, die elke spier verstart

 

'k Wil dat je lach smoort in mijn mond

ik wil je schouders die zo schokken

ik wil je zacht en onverschrokken

 

In een verloren paradijs

wil ik mijn evenbeeld ontdekken

ik wil naar onbekende plekken

ik wil met jou een geheim verbond

 

Ik wil de onrust in mijn hart

en bloed dat wild kolkt in mijn aderen

Een streling die me zo verwart

en een scheut, die elke spier verstart

 

Ik wil op een zondag sterven

als ik huiver in jouw armen

en w'ons warmen aan de zon

 

Ik wil sterven zonder angst

terwijl ik slaap met open ogen

en zul je dan mijn tranen drogen

oh, als het zo toch ooit eens kon...

 

Ik wil de onrust in mijn hart

en bloed dat wild kolkt in mijn aderen

Een streling die me zo verwart

en een scheut, die elke spier verstart

 

Oorspronkelijke tekst & muziek: Carla Bruni